ژوزفین مرتز بازگو کرد که در یکی از تورهای کنسرت خود در سال 1855، یک مقام گمرک به مرتز برای فروش وسایل موسیقی مشکوک شد , چرا که اوهمیشه با دو گیتار و مقدار قابل توجهی از سیم ها سفر می کرد. مرتز به این مقام توضیح داد : که به عنوان روش جدید نواختنش با ناخن وایجاد کیفیت صوتی و لحن فوق العاده ولی همزمان خراب شدن سریع سیم ها مجبور به حمل این تعداد سیم ها بود. این گزارش شواهدی فراهم می کند که مرتز در این زمان ترجیح می داد از ناخن استفاده کند، موضوعی که در میان نوازندگان گیتار در سراسر قرن نوزدهم مورد بحث بود. با توجه به نیاز به دو گیتار، این احتمال می رود که یک گیتار ترزtrez برای نواختن دونواری ها با پیانو بود و از سوی دیگر یک گیتار 10 سیم برای تکنوازی بود. مرتز و همسرش در کنسرت های متعدد در سالزبورگ در طول تابستان 1855 شرکت کردند. در یکی از این کنسرت ها که در حضور شاه لودویگ اول از بایرن برگزار شد ، مرتز با گیتار10 سیم خود وی را حیرت زده کرد. مرتز سرانجام براثر ابتلا به بیماری قلبی بعد ازمدت کوتاهی پس از بازگشت به وین از تور کنسرت خود با ژوزفین همسرش در تاریخ 14 اکتبر، سال 1856 دیده از جهان فروبست.

در مسابقه آهنگسازی وساخت گیتار که در سال 1856 در بروکسل  توسط نیکلای ماکاروف برگزار شد , کنسرتینو مرتز برنده جایزه اول شد. به گفته ژوزفین مرتز، این کار آخرین اثر آهنگساز بود .جایزه 800 فرانک برای همسر آهنگسازفقید مرتزفرستاده شد، ژورفین تا زمان مرگش در 5 اوت سال 1903، در وین باقی ماند.

یوهان کاسپار مرتز آهنگساز پرکاری برای گیتار سولو، دوئت گیتار و اغلب در همکاری با همسر خود دوئت   گیتار و پیانو بود. وی همچنین موسیقی های بسیاری برای  آواز و گیتار (پیانو) و سه نوازی برای ویولن (فلوت)، ویولا ، و گیتار، و نیز آثار متعددی برای سازهای خانواده گیتار ،زیترن (نوعی سنتور یا قانون) و ماندولین نوشته است. ناشران مرتز علاوه بر به Haslinger شامل هافمن (پراگ) ، Aibl (مونیخ)، و Ricordi (میلان)بودند.

شماره آثار او به  100 می رسد، اگر چه بسیاری از آثارمرتز با شماره اپوس گم شده ولی آثار متعدد بسیاری از او بدون شماره اپوس وجود دارد.برخلاف روند رایج موسیقی اروپا در اواسط قرن نوزدهم، ساخته های مرتز از فرم های سنتی ترجیح داده شده توسط آهنگسازان قبلی متفاوت بود.

تاثیر موسیقی پیانو توسط مندلسون، شوپن ، و کارهای ابتدایی لیست و همچنین آهنگسازان اپرا را می توان به وضوح در موسیقی مرتز دید. آثارکنسرتی وی و فانتزی های اپرا گونه اش بسیار گسترده و راپسودی گونه احساسی و مینیاتورهای اوبسیار شاعرانه و توصیفی هستند.

موسیقی های رقص مرتز، در درجه اول Ländler، waltzes، polonaises، mazurkas، و رقص مجار، نمونه استفاده فرم های سنتی,معمولا به صورت دوتایی و اغلب با فرم  منوئت - سه تایی بود.

نشانه های سبک موسیقی مرتز شامل استفاده کامل و همیشگی از بافت همراهی با آرپژسریع بود.مرتز در واقع ، اجازه می دهد تا این بافت مقدم بر استقلال از ملودی ارائه شود. بافت تقریبا همیشه بر اساس آرپژ و ترمولوهایی بود که در برگیرنده ی آرایه ای از مواد موسیقایی بسیار بود.

زبان هارمونیک او شامل استفاده مکرر از آکورد کاسته Diminished ( لحن مشترک  آکورد های کاسته رایج در موسیقی اواسط قرن نوزدهم)، هارمونی دومینانت توسعه یافته، آکورد های جایگزین  شده، استفاده مرسوم از آکورد ناپولیتن ششم در کلید های کوچک، و تغییرات گام ها غیر منتظره است.

                                              

 یوهان کاسپار مرتز یکی از سرشناس ترین آهنگسازان و نوازندگان  اواسط دوره رومانتیک گیتار کلاسیک درقرن نوزدهم بود.وی در ۱۷ آگوست ۱۸۰۶ در خانواده ای فقیر در شهر پرزبورگ مجارستان که امروزه به براتیسلاوا پایتخت اسلواکی تغییر نام داده است دیده به جهان گشود.مرتز در نوجوانی شروع به آموختن گیتار و فلوت کرد و طولی نکشید که تصمیم به یادگیری جدی این ساز ها نمود.اولین فعالیت هنری وی با کنسرتی که با کمک یوهان نپوموکا هومل ( یکی از نوازندگان و آهنگسازان نامدارآن زمان و یکی از با استعدادترین شاگردان ولفگانگ آمادئوس موتسارت) که همشهری مرتز نیز بود در سال ۱۸۳۴در شهر پرزبورگ آغاز شد.مرتز درسال ۱۸۴۰ پرزبورگ را به قصد وین ترک کرد.در نوامبر۱۸۴۰ مرتز در کنسرتی در سالن هاوفبرگ وین با حمایت ملکه کارولینا آگوستا ظاهر شد.این کنسرت موفقیت آمیز به بهترین شکل ممکن مرتز را به عموم مردم سیاستمداران و هنرمندان تراز اول معرفی نمود.به دنبال موفقیت های وی در وین موسیقی اش برای اولین بار توسط انتشارات معتبرهاسلینجر(خانه نشر و چاپ وین) منتشر شد.درسال۱۸۴۱ مرتز تور کنسرت خود را به سراسر اتریش لهستان آلمان و روسیه آغاز کرد.درسال ۱۸۴۲ درشهر درسدن وی با پیانیستی به نام ژوزفین پلانتین که او نیز در تورکنسرت خود بود تصادفا آشنا می شود و در ۱۴ دسامبر همان سال با یکدیگر ازدواج می کنند و به وین بازمیگردند و به تدریس آهنگسازی اجرای رسیتال و برگزاری کنسرت های مشترک دونوازی های پیانو گیتار ساخته های خودشان مشغول می شوند.در همین دوران بود که یوهان دوبزکه بعدها به آهنگساز بزرگی تبدیل شد در کلاسهای مرتز به شاگردی پرداخت.

درسال ۱۸۴۶ علائم بیماری اعصاب در مترز تشخیص داده شد و برای وی استرکنین مقرر شده بود ولی چون ژوزفین آشنایی با داروی شوهرش نداشت همه آنرا در یک نوبت به مرتز داد و باعث شد مرتز دچار ضعف بسیارشدیدی شود بطوریکه دوره نقاهت وی به مدت ۱۸ ماه طول کشید ولی در این دوران کارهای خود را برای چاپ آماده می کرد تا سرانجام در فوریه ۱۸۴۸ سلامت خود را بدست آورد و دوباره به سالن اجرا بازگشت.در سال ۱۸۴۶ و ۱۸۴۷ انتشارات هاسلینجر قسمت هایی از Bardenklange,اپوس 13-۱۲-۸,متد گیتار(مدرسه گیتار),.OpernRevue,VI Lander را به چاپ رساند.

گیتاریست نامی هم دوره و دوست نزدیک مرتز نیکولای پترویچ ماکاروف شخصیت وی را در دیدار اولش در سال۱۸۵۱ در وین چنین تشریح می کند :

<< مرتز مردی بلند قامت چهار شانه و بسیار متواضع بود, بیش از هر چیزی تواضع او انسان را تحت تاثیر قرار می داد طوریکه به نظر نمی رسید او چه موسیقی بزرگ  و باعظمت و چه تکنیک های خلاقانه ای را با نبوغ خود خلق می کند. >>

 قطعهElegy اثر یوهان کاسپار مرتز